|
|
Het
Impressionisme
Schilders van het licht en het moderne leven
|
| |
|
Een analyse van de waarneming
Het Impressionisme en de bijzondere belangstelling voor kleur
en verschijningsvormen door het licht, voor het veranderlijke
én voor het eigentijdse stadsleven, was bij 'zijn geboorte'
avant-gardistisch van aard.
Impressionistische schilderijen behoren tegenwoordig tot zeer
geliefde kunstwerken van elke publieke en particuliere collectie.
|
|
Ze zijn een lust voor het oog en bezitten een
charme en directheid die zowel ervaren kunstkenners als beginnende
kunstliefhebbers beroerd.
Gedurende
elf bijeenkomsten bestuderen we de volgende onderwerpen:
|
|
 |
De voorgeschiedenis.
De traditionele kunstopvatting en de alleenheerschappij van de Salon
Het Realisme en de landschapschilders van de school van Barbizon.
|
|
De dageraad van een Nieuwe Stijl.
Parijs rond 1860: een cultuur historische duiding;
1863: Eduard Manet en de 'Salon des Réfusés; |
 |
De Impressionistische kunstopvatting
Vertrekpunt wordt de 'zichtbare werkelijkheid', gevoed o.a. door
nieuwe inzichten over de waarneming;
de academische wetten worden doorbroken: de waarneming van het licht
wordt de drijfveer voor het schilderen
|
|
De tentoonstellingsjaren van de Impressionisten 1874
- 1886
1874: het schilderij 'L'impression: soleil levant' van Monet wordt
getoond en bekritiseerd als 'seulement une impression';
werk en individuele stijlkenmerken van Manet, Monet, Renoir, Degas,
Cassat, Pisarro, Sisley, Cezanne, Morisot, Caillebotte;
1880: kunstzinnige meningsverschillen in de groep nemen toe |
|
Neo Impressionisme: pointillisme
of divisionisme
Seurat en Signac: de wetmatigheid van de optische kleurvermenging |
|
Post Impressionisme
Gauguin: het symbool terug in een 'bedacht' esthetisch schilderij;
Cezanne: picturale architectuur, bouwen met kleurvlakken;
van Gogh: gericht op het heftig schilderen van een 'persoonlijk doorvoelde'
wereld. Zijn werk wordt baanbrekend voor het Expressionisme |
| |
|
|
|
